Γενικώς το ριζότο ως φαγητό είναι πολύ εύκολο και μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε προσθέτοντας ό, τι υλικά σας βρίσκονται εύκαιρα. Η μόνη δυσκολία έγκειται στο σημείο που θα σταματήσετε το μαγείρεμα ώστε το ρύζι να παραμείνει “al dente”.

4 κολοκυθάκια μέτρια, καθαρισμένα και κομμένα σε σχετικά χοντρά κυβάκια

Σε ένα μικρό τηγάνι και σε δυνατή φωτιά σοτάρουμε το κοτόπουλο με μισή κουταλιά της σούπας βούτυρο και μισή ελαιόλαδο μέχρι να αποκτήσει ωραίο χρυσοκαφέ χρώμα. Αλατοπιπερώνουμε, προσθέτουμε και λίγο από το θυμάρι, το ανακατεύουμε μια φορά ακόμη, το αποσύρουμε από τη φωτιά και το κρατάμε ζεστό για να το προσθέσουμε στο τέλος.

Σε ένα άλλο μεγαλύτερο τηγάνι βάζουμε το υπόλοιπο βούτυρο και ελαιόλαδο και σοτάρουμε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά τα πράσα και το σκόρδο, μέχρι να μαλακώσουν. Προσθέτουμε τα κολοκυθάκια, σοτάρουμε για λίγο ακόμη και προσθέτουμε το ρύζι ανακατεύοντας συνέχεια. Όταν το ρύζι γυαλίσει σβήνουμε με το κρασί και μαγειρεύουμε μέχρι να εξατμιστεί σχεδόν το μισό. Μόλις γίνει αυτό αρχίζουμε και προσθέτουμε σιγά- σιγά το ζωμό, μια κουτάλα της σούπας τη φορά, ανακατεύοντας συνεχώς. Θα πρέπει το ρύζι να έχει απορροφήσει όλο το ζωμό προτού προσθέσουμε κι άλλο. Αλατοπιπερώνουμε. Το ριζότο είναι έτοιμο όταν το ρύζι έχει μαλακώσει μεν, το κέντρο του όμως ακόμα «κρατάει» λίγο.

Τέλος προσθέτουμε το κοτόπουλο, το υπόλοιπο θυμάρι, το βούτυρο, την παρμεζάνα και ανακατεύουμε πολύ καλά.

Το κοτόπουλο, επειδή δεν είναι πολύ, λειτουργεί ως ενισχυτικό γεύσης για τα κολοκυθάκια. Αν επιθυμείτε μπορείτε να το παραλείψετε ή να το αντικαταστήσετε με γαρίδες.

Το κρασί που χρησιμοποιούμε στο μαγείρεμα πρέπει να είναι καλό, όχι ακριβό, αλλά θα πρέπει να ακολουθεί τον κανόνα: «αν δεν πίνεται, δεν μαγειρεύεται».

Το καλύτερο κρασί για να συνοδεύσετε το φαγητό, είναι το κρασί που χρησιμοποιήσατε στο μαγείρεμα.

Επειδή οι έτοιμοι ζωμοί περιέχουν ένα επιβλαβές για την υγεία χημικό (γλουταμινικό μονονάτριο) το οποίο αποτελεί ενισχυτικό γεύσης, αν δεν μπορείτε να έχετε σπιτικό, προτιμήστε βιολογικούς.